زیر تیغ اشرافیت
19 بازدید
موضوع: سایر

زیر تیغ اشرافیت

اخیرا تصویری در فضای مجازی دست به دست می­گردد که واکنش­های بسیاری را ایجاد کرد و نقدها و عصبانیت مردم را در پی داشت. این تصویر مربوط به جشن تولد یکی از مسئولین بلندپایه و بریدن کیک تولد توسط ایشان بود. البته شاید گفته شود که آن صرفا یک جشن تولد بوده و بس، این همه های و هوی برای چیست؟!

بله، یک جشن تولد حقیقتا اینقدر های و هوی ندارد. البته باید توجه شود که این انتقادات بابت نفس جشن تولد نیست، بلکه در شرایط نابسامان معیشتی کنونی که مردم با آن دست و پنجه نرم می­کنند، در موقعیتی که گوشت به مرز صدهزار تومان نزدیک می­شود و بسیاری از خانواده­ها چند ماه است که توفیق چشیدن طعم گوشت قرمز نداشته­اند، در شرایطی که در شهری همچون تهران درآمد دو میلیون و هفصد هزار تومانی زیر خط فقر اعلان می­گردد و اکثر مردم هم با این تعریف و با توجه به اینکه درآمدی پایین­تر از رقم اعلامی دارند فقیر محسوب می­شوند، در موقعیتی همچون امروز که در جنگ اقتصادی به سر می­بریم و هر روز شاهد گرانی­های بی­منطق و افسار گسیخته هستیم مشاهده یک مسئول بلندپایه کشور در حال خوش گذرانی و جشن و سرور آدمی را یاد آن سلطانی می­اندازد که به وی گزارش دادند که مردم نان برای خوردن ندارند، جواب داد که بروند نان قندی بخورند. . . !!

با تمام احترام باید به ایشان عرض کرد که مردم نظاره گر رفتار شما هستند و نیز شما را با الگوهایی چون همت و جهان آراها که فرماندهان جنگ نظامی بودند مقایسه می­کنند. این تصاویر نه یک جشن تولد و بریدن کیک که گذاشتن لبه تیز چاقو بر تحمل و صبر مردم توسط حلقه نیاوران بود. این تصویر نماد سرایت خوی اشرافیت به طبقه حاکم و بی­تفاوتی اشرافیت حاکم نسبت به مستضعفین است.

شاید کلمه مستضعف برایتان نامانوس شده باشد زیرا خیلی وقت است که دیگر به جای آن از «قشر ضعیف» استفاده می­شود. گزافه نیست اگر گفته شود این معادل سازی نیز در جهت همواری راه سلطه نظام سرمایه داری و ظهور اشرافیت نوکیسه انجام گرفته است. از این­رو به جای کلمه مستضعفین یعنی کسانی که حقوق آنها توسط اشرافیت و زرسالاران پایمال گشته و باید این حقوق ستانده شود، واژه «اقشار ضعیف» یعنی کسانی که به خاطر ضعف اقتصادی (بخوانید ناتوانیشان در بدست آوردن ثروت) همواره آویزان اقشار بالای جامعه (بخوانید اشرافیت) و دولت­اند، استعمال می­گردد، و باید خرج آنان را تقبل کنند و به اندازه­ای که از گرسنگی تلف نشوند به آنان طعامی تفضل نمایند. با این نگاه، این مستضعفین یا همان اقشار ضعیفند که همواره باید دست بوس و مدیون سرمایه داران باشند که آنان را از هلاک شدن در گوشه خیابان نجات می­دهند. این نگاه کاملا در تقابل تعریف حضرت امام است که فرمود صاحبان حقیقی این انقلاب مستضعفین و پابرهنگان­اند.

حال اگر با دید ظنی به این گونه اتفاقات که عدد آنها در این سالهای اخیر کم هم نبوده­اند نگاه نکنیم و این رفتارها را حمل بر سعی جریانی در بطن دولت در جهت ایجاد ناامیدی مردم از انقلاب و برانگیختن اعتراضات مردمی نکنیم باید حمل بر جهل مسئولین و فرماندهان اقتصادی و سیاسی از موقعیت فعلی کشور و اوضاع مردمی کرد که آن هم در این شرایط گناهی غیر قابل توجیه و بخشش است.

کاش مردم به جای دیدن شما در جشن تولد و کیک بریدن، شما را در حال تلاش و عرق ریختن و شب نخوابیدن جهت رفع مشکلاتشان می­دیدند و تصویری که از شما در اذهان جامعه نقش می­بست بسیار متفاوت بلکه متناقض با درباریان قاجار و پهلوی می­بود.

یادداشت ارسالی از داود موذنیان